Martin Schoppen
Martin Schoppen werkte ruim twintig jaar als inspecteur baan bij ProRail in de regio Noord-Holland. Hij controleerde of het spoor veilig was voor treinen om overheen te rijden. Nu hij met pensioen is, kijkt hij terug op een mooie carrière met veel afwisseling. Hij werkte binnen op kantoor en buiten op het spoor, de ene keer in zijn eentje, dan weer samen met een team.
Het onderhoudswerk van de wissels en de spoorrails wordt gedaan door aannemers, maar ProRail is eindverantwoordelijk. Martin controleerde of het onderhoud volgens de afspraken in het contract werd uitgevoerd.
“Het leukste aan mijn werk vond ik de combinatie tussen binnen- en buitenwerk,” vertelt hij. “De helft van de tijd was ik buiten.” In een oranje veiligheidsjas en een broek met opvallende strepen liep Martin vele kilometers langs het spoor, om te inspecteren of alles er goed en veilig bij lag. Meestal deed hij dat in z’n eentje, gewapend met een fotocamera. Hij lette op dingen die de gemiddelde persoon niet direct zou opvallen: van losse moertjes tot de hoeveelheid ballast, oftewel de stenen waar de rails op liggen.
Een belangrijk onderdeel in zijn werk was het meten van temperaturen. In de winter gebruikte hij een infraroodcamera om de verwarming van de wissels te controleren. Op warme zomerdagen controleerde hij met een warmtecamera de temperatuur van de rails, oftewel de spoorstaven. “Als de spoorstaven erg warm worden zetten ze uit. Daardoor komt er veel spanning op de rails te staan en als ze niet goed op hun plek worden gehouden door de ballast, ontstaat er spoorspatting.” Spoorspatting houdt in dat er kronkels in het spoor ontstaan.
Zijn werk stopte niet om vijf uur ’s middags. Als inspecteur draaide Martin ook wachtdiensten. Dat betekende dat hij ’s nachts gebeld kon worden bij incidenten, zoals een ontsporing. “Ik werd een keer midden in de nacht opgebeld omdat er in Amsterdam een goederentrein was ontspoord. Toen ik aankwam was alles zo donker dat ik niet meteen zag wat de situatie was. Ik dacht: er staan hier verderop toch flats, waarom zie ik die niet? Toen bleek dat ik tegen de onderkant van een gekantelde goederentrein aan keek. Op zulke momenten moet je snel schakelen en professioneel blijven, maar spannend is het wel.”
Na twintig jaar kijkt hij met trots terug op zijn werk. “Ik ben blij dat ik heb mogen bijdragen aan een veilig spoor in Noord-Holland. Maar vooral ben ik trots op het samenwerken met mijn team en met de aannemer. De inspecties langs het spoor deed ik vaak in mijn eentje, maar het oplossen van problemen moet je echt samen doen.”
Ik mocht cursussen volgen en zat in allerlei commissies. Je krijgt echt de ruimte om jezelf te ontwikkelen.
Wat Martin ook bijblijft, zijn de kansen die hij kreeg bij ProRail. Hij volgde cursussen, ontwikkelde zich binnen zijn vakgebied en nam deel aan verschillende commissies en werkgroepen. “Je krijgt hier echt de ruimte om jezelf te ontwikkelen,” zegt hij.
Extra trots is hij op het behalen van zijn diploma ‘Installatieverantwoordelijke Baan’. Medewerkers met deze functie mogen bepalen onder welke voorwaarden een spoor nog veilig gebruikt kan worden. “Soms mag een trein niet meer met 140 kilometer per uur over een bepaald stuk spoor rijden, omdat dat niet meer veilig is. Wij mogen dan soms zeggen, als we goede argumenten hebben: met 60 kilometer per uur mag het wel.”
Ik ben bij ProRail nooit afgestraft voor de fouten die ik maakte. Van fouten leer je juist.
Volgens Martin is ProRail bovendien een werkgever waar je fouten mag maken. En dat is belangrijk, vindt hij. In een ingewikkelde omgeving waar veiligheid centraal staat, ontkom je er niet aan dat je soms iets verkeerd inschat. “Ik heb een keer meegemaakt dat ik bij een stuk spoor stond dat net vernieuwd was en dat ik dacht: dit klopt niet. Er zat een enorme slinger in het spoor. Ik riep de mensen die zich met het project bezighielden bij elkaar. We stonden met zes mensen te kijken en ze zeiden: ‘Maar Martin, dit is gewoon de constructie zoals het eruit moet zien.’ Ik had het verkeerd ingeschat. Maar ik ben bij ProRail nooit afgestraft voor dit soort dingen. Van fouten leer je juist.”
Voor Martin is dat de kern van het werken bij ProRail. “Het is een hele sociale en veilige omgeving.” Als hij één advies moet geven aan nieuwe ProRail’ers, dan is het: spreek je uit. “Je onderbuikgevoel klopt vaak,” zegt hij. “Als iets niet goed voelt, zeg het tegen je manager. Ik heb dat altijd gedaan en uiteindelijk werd dat altijd gewaardeerd. Dat is voor mij tekenend voor de veilige cultuur bij ProRail.”
Na al die jaren langs het spoor weet Martin één ding zeker: veiligheid zit in details. En juist door die details serieus te nemen, blijft het spoor betrouwbaar. Het samenwerken met een team om daarvoor te zorgen gaat hij zeker missen.
Werk dat ertoe doet
Bij ProRail werk je elke dag aan vooruitgang – van Nederland én van jezelf. Of je nu bouwt, leidt, bedenkt of adviseert: jouw werk doet ertoe. Jij bepaalt je route naar succes, met volop ruimte om te groeien, leren en ontdekken via ProLeren, workshops en kennissessies. We geloven in een veilige werkomgeving waar jij je gezien en gehoord voelt, met aandacht voor werkplezier, balans en persoonlijke ontwikkeling. Vanaf dag één zorgen we voor een warm welkom en een goede start. Want als jij goed op je plek zit, maken we samen het verschil – vandaag én morgen.
Bij ProRail werk je elke dag aan vooruitgang – van Nederland én van jezelf. Of je nu bouwt, leidt, bedenkt of adviseert: jouw werk doet ertoe. Je krijgt ruimte om te groeien en te leren via ProLeren, workshops en kennissessies. We bieden een veilige werkomgeving, een warm welkom en een goede start voor iedereen. Zo maken we samen het verschil.